Ένατο studio άλμπουμ για τους τελευταίους επιζώντες της μεγάλης του Seattle σχολής, τρία χρόνια μετά το μέτριο, ομότιτλο όγδοο και δύο χρόνια μετά το σημαντικό soundtrack του Eddie Vedder, για την ταινία του Sean Penn, “Into the wild”. Η παλιοπαρέα φεύγει από τη γενέθλια πόλη και ηχογραφεί σε Montana, Los Angeles, Georgia, ξαναπαίρνοντας μετά από καιρό, τον Brendan O’ Brien, στο τιμόνι της παραγωγής.

Διαβάστε περισσότερα

Mια χαρά ακούγεται ο δίσκος των Γιώργου Κοντραφούρη (hammond, organ, πιάνο) Αλέξανδρου Βήχου (ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα) και Βαγγέλη Κοτζάμπαση (τύμπανα) που αποτελούν το Baby Trio. Στο δίσκο συμμετέχουν και οι Τάκης Πατερέλης (άλτο σαξόφωνο), dj ever b (schratch) και η Jeanne Bresciani (φωνητικά σε δύο κομμάτια).

Διαβάστε περισσότερα

Φασαριόζηδες, χαρούμενοι και διαβασμένοι ως μουσικοί, οι νεαροί του συγκροτήματος, που, καθώς το λέει και τ' όνομά τους, παίζουν ska στο οποίο μάλιστα μπλέκουν επιτυχημένα στίχους ελληνικούς και αγγλικούς., σε κάνουν να χαρείς όταν τους ακούς. Έχουν ρυθμό και δυναμική που σε παρασύρει, έχουν στίχους που δεν είναι ανόητοι -επίτευγμα για ελληνικό συγκρότημα του είδους- έχουν και κάτι που αισθητικά και “πολιτικά” συγγενεύει με την προ δεκαετίας φρεσκάδα του Manu Chao...

To συγκρότημα του οποίου η ιστορία ξεκινάει από τα τέλη της δεκαετίας του '70 παρουσιάζει σε αυτόν, τον τέταρτο δίσκο του, μια σειρά από τραγούδια της Αφρικανικής ερήμου που ακούγονται ερωτευμένα με τον Hendrix, τον Santana, τον Marley και τους Zeppelin. Κι έτσι οι μύθοι των Τουαρέγκ και η πραγματικότητα των εκτοπισμών και της εν γένει δύσκολης ζωής τους, αποκτά έναν δυναμισμό αναγνωρίσιμο από τους κατοίκους της Δύσης. Τα τραγούδια του δίσκου ξεδιπλώνουν εύηχα ποιήματα της ερήμου του Μάλι, αλλά και αληθινές ιστορίες από τις (φημολογούμενες) σχέσεις του συγκροτήματος με το ένοπλο κίνημα των Τουαρέγκ των περασμένων δεκαετιών.

Η εκλεκτή ερμηνεύτρια και το συγκρότημα Soltage ερμηνεύουν μια σειρά από παραδοσιακά ευρωπαικά τραγούδια που επίκεντρό τους έχουν τα Πυρηναία όρη. Πρόκειται για τους απόηχους μιας παράδοσης προφορικής που μεταδόθηκε από γενιά σε γενιά καθώς οι εργάτες της γης, οι βοσκοί και οι ψαράδες έκαναν τραγούδι τις καθημερινές στιγμές της ζωής τους. Μιας ζωής γεμάτης από την  καταπίεση των ισχυρών γαιοκτημόνων και των βασιλιάδων, και ταυτόχρονα μιας ζωής γεμάτης από τις απλές εικόνες της φύσης... που σήμερα ακούγονται μαγικές.

Η ερμηνεύτρια είναι ευπρεπεστάτη και έξω καρδιά, οι ενορχηστρώσεις ένας εύηχος συνδιασμός όλων των ρευμάτων της Βραζιλιάνικης μουσικής των τελευταίων 40 ετών και η ακρόαση του δίσκου αποδεικνύεται ιδιαίτερα ευχάριστη ιδιαίτερα για τους λάτρεις της brazilliana soft jazz (αν υπάρχει δηλαδή τέτοιο είδος). Το γιατί παρόλα αυτά εγώ βαρέθηκα πριν το cd φτάσει καν στη μέση του, θα έχει μάλλον να κάνει με το ότι αδυνατούσα να ανιχνεύσω το παραμικρό στοιχείο έκπληξης, εξέλιξης ή καινοτομίας σε σχέση με τα όσα φτάνουν στα αυτιά μας από τη μακρινή και ωραία αυτή χώρα. Θα μπορούσε να είναι η Πωλίνα της Βραζιλίας ενορχηστρωμένη από τον αντίστοιχο Μίμη Πλέσσα.